Włókniaki twarde i guzy utworzone z histiocytów

U każdej osoby na skórze są jakieś skazy. Nazywamy je piegami, pieprzykami, znamionami, znamionami wrodzonymi, brodawkami, torbielami, a nawet po prostu plamami. Jednak przeważnie nie zwracamy na nie uwagi: prawdopodobnie nawet ich nie dostrzegamy. Dopiero jeśli zaczynają zmieniać kształt, barwę czy wielkość zaczynamy się martwić i udajemy się po poradę do lekarza.

Włókniak twardy lokalizuje się głównie na rękach i nogach, czasami można go jednak znaleźć na innych częściach ciała. Częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet, być może dlatego, że kończyny kobiet są mniej zasłonięte ubraniem niż mężczyzn. Przyjmuje on postać małych twardych guzków wielkości ziarenek soczewicy, które znajdują się w skórze właściwej, a nie pod nią. Uważa się, że włókniak twardy jest reakcją organizmu na wcześniejszy uraz, być może ugryzienie przez owada. We wczesnym okresie rozwoju jest miękki w dotyku, a gdy usunie się go do badania pod mikroskopem, widać utkanie złożone z histiocytów. Są to duże jasne komórki, których zadaniem jest usuwanie resztek obcego materiału (np. śliny owadów i komórek), mogących się znajdować pod skórą po ugryzieniu. Na tym etapie rozwoju, zanim jeszcze dojdzie do włóknienia (bliznowacenia), włókniaki te określane są mianem: łagodny włóknisty histiocytoma.

W niektórych łagodnych włóknistych histocytoma może się znajdować wiele małych naczyń krwionośnych i dlatego zmiany te mogą mieć różowy kolor. Jeśli dojdzie do ich urazu, mogą krwawić do skóry, pozostawiając trwałe brązowe przebarwienie spowodowane odkładaniem się żelaza. Inną specjalistyczną nazwą dla tego stanu jest naczyniak twardniejący.

Włókniaki twarde, łagodne guzy utworzone z histiocytów oraz naczyniaki twardniejące nigdy nie ulegają przemianie nowotworowej. Zmiany tego rodzaju można łatwo usunąć w znieczuleniu miejscowym.

Przejdź do góry

Nasze Poprzednie Kampanie: