Brodawki łojotokowe

U każdej osoby na skórze są jakieś skazy. Nazywamy je piegami, pieprzykami, znamionami, znamionami wrodzonymi, brodawkami, torbielami, a nawet po prostu plamami. Jednak przeważnie nie zwracamy na nie uwagi: prawdopodobnie nawet ich nie dostrzegamy. Dopiero jeśli zaczynają zmieniać kształt, barwę czy wielkość zaczynamy się martwić i udajemy się po poradę do lekarza.

Łój jest oleistą substancją produkowaną przez gruczoły łojowe skóry. O łojotoku mówi się wówczas, gdy dochodzi do nadmiernego wytwarzania łoju przez gruczoły łojowe. Większość osób zna ten stan pod nazwą „trądzik”. W schorzeniu tym gruczoły łojowe znajdujące się wokół nosa oraz na policzkach powiększają się, a ich ujścia ulegają zatkaniu przez zestalony łój. Trądzik ustępuje z czasem, pozostawiając małe dołki w skórze, które są pozostałościami zanikających gruczołów łojowych.

Termin „brodawka” jest nazwą używaną powszechnie w odniesieniu do rogowacenia. U większości osób w pewnym okresie dzieciństwa na palcach rąk i na stopach występują brodawki (brodawka zwykła). Są one spowodowane zakażeniem naskórka wirusem brodawczaka. Brodawki zwykłe, gdy nasz układ immunologiczny zwalczy zakażenie, które zlokalizowane jest głównie w warstwie powierzchniowej naskórka, z czasem zanikają, nie pozostawiając blizn.

Brodawki łojotokowe powstają na podłożu gruczołów łojowych. Nie rozwijają się u dzieci, lecz dopiero w późniejszym okresie życia, poczynając od czwartej dekady. Mogą się pojawić na całym ciele (często umiejscowione na plecach). We wczesnym okresie rozwoju mają postać małych, gładkich białożółtych grudek, które wystają ponad powierzchnię skóry, w dotyku zaś wydają się lekko tłuste, ponieważ pokryte są łojem. Z czasem takie zmiany grudkowe się powiększają i zwykle ciemnieją (mogą być nawet czarne). Spłaszczają się, a na ich powierzchni zaczynają być widoczne drobne zagłębienia. Poza tym stają się wyniosłe i brodawkowate. Ludzie często odnoszą wrażenie, że coś przyczepiło się im do skóry. Mogą być przesuwalne, jeśli są przymocowane do skóry na szypule – klasyfikuje się je wtedy jako brodawki łojotokowe uszypułowane.

Jak dotąd nie wiadomo dokładnie, dlaczego u tylu osób w późniejszym wieku rozwijają się brodawki łojotokowe. Za ten stan mogą odpowiadać wirusy, ale nie udało się ich wykryć. Niektórzy starsi ludzie, którzy twierdzą, że ich plecy pokryte są brodawkami, mogą się niepokoić, że rozprzestrzenianie się tych zmian na skórze oznacza chorobę nowotworową. Bez względu na przyczynę rozwoju brodawek łojotokowych można jednak z całą pewnością powiedzieć, że zmiany te nigdy nie zezłośliwieją. Usuwa się je, gdyż szpecą lub zaczepiają się o ubranie.

Niezwykle rzadko brodawki łojotokowe rozwijają się w bardzo dużej liczbie w ciągu kilku tygodni. Masywny ich wysiew określany jest jako objaw Lesera-Trelata. Uważa się, że może mieć on związek z wczesnym rozwojem raka jelita grubego lub innych narządów wewnętrznych, jeśli więc stwierdzisz coś takiego u siebie, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem i powiedz mu o tym.

Brodawki łojotokowe można usunąć w znieczuleniu miejscowym, wyłyżeczkować lub zamrozić (krioterapia).

Przejdź do góry

Nasze Poprzednie Kampanie: